شیرینم مثل عسل...

سلام سلام صد تا سلام به مامانا و باباها ،به دوستای مهربونم 

خیلی خوبم خدا رو شکر  .یه کوچولو سرما خوردم و یه کم آبریزش دارم ولی خوب حالم خوبه.داره کم کم هوا خنک میشه و سرما خوردگی هم میشه عضو ثابت خونه ها. مامانم میگه از زمستون فقط به خاطر این مریضی هایی که با خودش میاره بدم میاد ولی من خیلی دوستش دارم امیدوارم امسال تو یزد برف بیاد .می خوام با بابام برم و یه آدم برفی درست کنم.(مامانی میگه: حتما!!!منم اجازه میدم) 

این روزا خیلی شیرین شدم به قول مامان شیرین مثل عسل.آخه نگاه میکنم ببینم کی داره چکار میکنه و سریع دست و پا شکسته اداشو در میارم .جایی که میریم برای اینکه بگم من خیلی هنرمندم همین که بهم میگن کلاغ پر بازی کن خودم پشت سر هم همه کارایی که بلدم رو اجرا میکنم :لیلی حوضک،موش میشم،شیر میشم،ماهی میشم،اتل متل بازی می کنم و کلی همه رو به ذوق میارم.اگه یه آهنگ شاد هم برام بزارن اول دست میزنم تا همه دست بزنند و بعد شروع میکنم به نانای کردن و از همه بامزه تر بشکن زدن.

فقط هنوز زیاد می خورم زمین نمیدونم چرا؟؟!!شاید از بس همش می خوام بدو بدو کنم تعادلم به هم می خوره و هم جون پاهام تموم میشه .ولی من هم برای اینکه روحیم تضعیف نشه و بی خیال راه رفتن نشم هر دفعه که می خورم زمین اول یه دست میزنم و یه هورا میگم و دوباره پا میشم.تازه به بقیه هم با سر دستور میدم که دست بزنند و هورا بگن که اعتماد به نفسم خدشه دار نشه.

خلاصه اگه بتونم این اعتماد به نفس و پشتکار رو همیشه حفظ کنم شاید منم برای خودم یه چیزی بشم.