مادر که شدی...

مادر که شدی دنیات عجیب و غریب میشه... مادر که شدی دنیات کوچیک میشه...اینقدر کوچیکه که هیچ کس غیر از خودت این دنیا رو نمی تونه ببینه...دنیات میشه عروسکها...دنیات میشه رنگها...

دنیات میشه بچت...با بچت شیر می خوری ... چهار دست و پا راه میری...با بچت رشد میکنی و بزرگ میشی...اینقدر بزرگ که همه می فهمن مادر شدی.

یهویی کوه میشی،توانت میشه هزار برابر.دیگه مریض نمیشی...دیگه نمی نالی. دیگه حتی از سوسک هم نمی ترسی.

مادر که شدی دنیات میشه تغذیه،آموزش و پرورش.دیگه وقت نداری یه صبح تا شب بری خرید واسه یه مانتو...وقتت میشه طلای هزار عیار!نایاب نایاب... وقتت میشه بچت...حالا کوه شدی اون می خواد ازت بره بالا.قدرتمند میشی...ولی بازم دنیات کوچیکه...دنیات اندازه دل بچته...